نقد کتاب چشم هایش

نقد کتاب چشم هایش

نقد کتاب چشم هایش

در نقد کتاب چشم هایش سعی داریم نکات منفی و مثبت این کتاب جذاب را برایتان بیان کنیم.

کتابی خواندنی و جالب از نویسنده پر آوازه ایرانی.

معرفی نویسنده: سید مجتبی آقا بزرگ علوی

بزرگ علوی نویسنده کتاب چشم هایش متولد ۱۲۸۳ در تهران می باشد که در آلمان به ادامه تحصیل پرداخت و با ادبیات نوین جهان آشنا شد.

در سال ۱۳۰۷ به ایران بازگشت و در شیراز حرفه معلمی را در پیش گرفت.

اولین اثر او ترجمه داستان ((دوشیزه اورلئان)) از شیللر بود که در یک روزنامه محلی به چاپ رسید،

اما چون مخاطب زیادی نداشت آن طور که باید دیده نشد.

بزرگ علوی شیفته صادق هدایت بود و او هم کارهای بزرگ علوی را بسیار تحسین می کرد و مشوق او بود و باعث شد تا دوباره آثاری را خلق کند.

آقا بزرگ علوی از صادق هدایت درخواست کرد تا برای دوشیزه اورلئان مقدمه ای بنویسد و صادق هدایت هم با کمال میل پذیرفت.

سال های ۱۳۰۹ تا ۱۳۲۰ یکی از درخشان ترین دوران های کاری بزرگ علوی بود.

او به واسطه صادق هدایت با گروه ربعه که متشکل از نویسنده های بزرگ آن زمان بود آشنا شد.

نویسندگانی چون مجتبی مینویی، مسعود فرزاد و عبدالحسین نوشین و همچنین صادق هدایت که از قبل با او آشنا بود.

این گروه فرهیخته تاثیر قابل توجهی در ادبیات ایران داشته اند و همان زمان بود که بزرگ علوی با آثار محبوبش پدر داستان نویسی ایران نام گرفت.

نقد کتاب چشم هایش

اهالی کتاب خوب می دانند که آوازه کتاب چشم هایش بسیار زیاده بوده و همین امر این کتاب را در لیست خوانندگان قرار داده و او را به یکی از محبوب ترین ها تبدیل کرده است.

کتاب چشم هایش در اوج پختگی بزرگ علوی از نظر ادبی، سیاسی و اجتماعی نوشته شده است و مهم ترین و ارزشمند ترین اثر اوست.

نکته بارز این کتاب داستان جذاب و گیرای آن است که خواننده را به خوبی تا آخر سرگرم می کند و او را درگیر داستان و تصویر سازی هایش می کند.

بسیاری معتقدند بزرگ علوی در این کتاب درباره زمان خودش اغراق کرده و توصیفات او از زمان رضا شاه کمی دور از ذهن است.

در حالی که نویسنده سعی کرده است قضاوت های ظاهری، آرمان گرایی و ارزش گذاشتن به هنر و هنرمند را آن زمان بیان کند.

رشته های بهم پیوسته داستان از دیگر نقاط قوت این رمان می باشد که خواننده را مشتاق و تشنه خواندن نگه می دارد.

بعضی از خوانندگان اعتقاد دارند پایان کتاب نا معلوم یا رازآلود بوده است در صورتی که نویسنده در متن خود داستان سعی کرده است پایانی مشخص را به شکلی پازل وار توضیح دهد.

قدرت نویسنده در تلفیق عشق و سیاست یکی از نشانه های پختگی اوست که بسیار زیبا آن را در داستان خود گنجانده است.

نکته منفی کتاب بیشتر در بخش سیاسی آن است که نویسنده اتفاقات و جریانات سیاسی زمان خودش را با چاشنی مبالغه توضیح داده است.

کتاب چشم هایش داستانی روانشناختی است که زیر و بم گرایش های یک زن اشرافی را به خوبی توضیح داده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال بارگذاری ...
X